prof. dr hab. Zbigniew Bargielski

Zbigniew Bargielski, urodzony w Łomży w 1937 roku – profesor zwyczajny Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, od 2002 roku kierownik Katedry Teorii Muzyki i Kompozycji przy Wydziale Kompozycji, Teorii Muzyki i Reżyserii Dźwięku tejże Uczelni; w latach 2005-2014 prowadził klasę kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie w latach 1954-1957. W 1958 roku rozpoczął studia kompozytorskie w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego. Po jego śmierci kontynuował je u Bolesława Szabelskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, uzyskując dyplom w 1964 roku. W latach 1966-1967 odbywał studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, a w roku 1972 – w Hochschule für Musik w Grazu. W 1986 był stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst w Darmstadt. W latach 1967-2002 mieszkał w Austrii (Graz, Wiedeń).
Dorobek kompozytorski Zbigniewa Bargielskiego obejmuje blisko 200 kompozycji, ujętych w rozmaite gatunki i formy. Większość z nich wykonano w krajach Europy, a także w Japonii, w Stanach Zjednoczonych, Australii, Ameryce Południowej.

Zbigniew Bargielski jest laureatem konkursów kompozytorskich, m.in.: w 1965 r. – I nagroda za Parades na orkiestrę symfoniczną (1965) – Konkurs Młodych Związku Kompozytorów Polskich; w r.1976 – II nagroda za Kwartet smyczkowy nr 1 „Alpejski” (1976) – Konkurs Kompozytorski im. Artura Malawskiego w Krakowie; w 1981 r. ten sam Kwartet wyróżniony przez Międzynarodową Trybunę Kompozytorów UNESCO w Paryżu; w 1982 III nagroda za cykl pieśni Sen mara na tenor i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982) – Konkurs Kompozytorski im. Karola Szymanowskiego; Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994) – rekomendowane przez Międzynarodową Trybunę Kompozytorów UNESCO w Paryżu w r. 1995.

Przez wiele lat działał w Związku Kompozytorów Polskich, pełniąc rozmaite funkcje w Zarządzie Głównym, Komisji Kwalifikacyjnej, Komisji Repertuarowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, był jurorem (niejednokrotnie w funkcji przewodniczącego) Konkursów Kompozytorskich.
Odrębną dziedziną aktywności Zbigniewa Bargielskiego była działalność publicystyczna, szczególnie dynamicznie uprawiana w latach 1965-1978 („Kurier Polski”, „Literatura”, „ITD.”, „Kultura”, „Ruch Muzyczny”).

Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury muzycznej wielokrotnie wyróżniono Zbigniewa Bargielskiego renomowanymi nagrodami i odznaczeniami, m.in.: medalem „Zasłużony dla kultury polskiej” (1990) oraz Krzyżem Oficerskim „Polonia Restituta” (1995), w 2000 roku w Wiedniu nagrodą „Anton-Benya-Preis”, w 2001 nagrodą Związku Kompozytorów Polskich, w roku 2008 „Złotą Sową” – honorową nagrodą Federacji Kongresu Polonii w Austrii, a w roku 2011 złotym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, w r. 2017 uhonorowany Nagrodą Artystyczną Prezydenta Miasta Bydgoszczy.
“Twórczość Zbigniewa Bargielskiego na tle współczesnej muzyki polskiej jest zjawiskiem w znacznym stopniu autonomicznym, rozwijającym się niezależnie od mód, trendów i tendencji. Bargielski umiejętnie korzysta z różnych zdobyczy nowoczesnego języka kompozytorskiego, nie zrywa też radykalnie z tradycją, zachowuje jednak swoisty dystans zarówno wobec modernizmu, jak i postmodernizmu.” [Andrzej Chłopecki]